Vooruit, opschieten.
Ze hebben ons ingesloten in het oosten.
Ze komen vanuit het zuiden en proberen onze terugtocht te verhinderen.
Ze zullen hier zijn voor de avond valt.
Hoeveel? - Een compleet leger.
En de enige uitweg is het zuiden?
Het oosten.
Er is een weg naar het oosten.
Over de bergen.
Dat betekent dat we achter de saxons linies moeten, maar...
dat is de weg die we moeten nemen.
Arthur, wie zijn al die mensen? - Zij komen met ons mee.
Zij zullen het nooit halen.
Kom op, terug aan het werk. Aan het werk.
Aan de kant.
Wat is dit?
Je kunt hier niet binnen gaan.
Niemand gaat hier binnen.
Deze plaats is verboden.
Wat doet u?
Stop dat
Arthur, we hebben geen tijd.
Hoor je de trommels niet?
Dagonet.
De sleutel. - Het is op slot...
van binnenuit.
Jij, vooruit.
Lopen.
Gawain.
Exaudi orationem meam.
In nomine Dei Patris omnipotentis et in virtute Spiritus Sancti.
Wie zijn deze bevuilers van de Heer zijn tempel?
Aan de kant.
Het werk van uw God?
Is dit hoe hij uw gebeden verhoort?
Kijk of er overlevenden zijn.
Hoe durven jullie deze heilige plaats te betreden
Hij was een man van God. Niet mijn God.
Deze is dood en aan de reuk te merken zijn ze allen dood.
En jij, als je beweegt zul jij je bij hem voegen.
Arthur!
Je moet niet bang zijn van mij.
Water. Geef me wat water.
Zijn arm is gebroken.
En zijn familie?
Zij is een Woad.
Ik ben een Romeinse officier.
Je bent veilig nu.
Veilig.
Stop met wat je aan het doen bent.
Wat is dit voor gekte?
Dit zijn allemaal ontrouweenlingen.
Zoals wij.
Zij weigerden hun taak te doen. God heeft over hun lot beschikt.
Zij moeten sterven als voorbeeld.
Je bedoelt dat ze weigerden om je slaven te zijn.
Jij bent een Romein.
Jij begrijpt dit.
En je bent een Christen.
Jij.
Jij hebt haar in leven gehouden.
Mijn Heer! Nee! Nee, stop!
Als je bij de muur aankomt...
zul je hiervoor gestraft worden voor deze ketterij.
Misschien moet ik je nu doden. En mijn lot bezegelen.
Ik was bereid met hen te sterven.
Om hun te leiden naar de juiste plaats.
Het is Gods wil dat deze zondaren opgeofferd worden.
Alleen dan kunnen hun zielen gered worden.
Dan zal ik zijn wens inwilligen.
Stop ze terug.
Ik zei, stop ze terug.
Zie je dan niet dat het de wil van God is, dat deze zondaren worden geofferd.
Laat me los, bevuilers...
Vooruit, terug naar binnen.
Het zijn zondaren!
We gaan veel te traag.
De vrouw gaat het niet redden. Zo ook de jongen.
Maar de familie kunnen wel beschermen.
Maar we verdoen onze tijd met al deze mensen.
We laten ze niet achter.
Als de Saksen ons vinden, zullen we moeten vechten.
Dan bewaar je woede voor hen.
Is dit Rome's missie, of die van Arthur.
Arthur, hoe is het met hem?
Hij heeft koorts. Dappere jongen.
Sommige van je vingers zijn uit de kom.
Ik moet ze terug zetten.
Als ik dit niet doe, bestaat er een kans dat je ze nooit meer kunt gebruiken.
Hij martelde me...
met martelwerktuigen.
Ze lieten me dingen zeggen waar ik niets mee van doen had.
En toen...
hoorde ik je stem in het donker.
Ik heet Guinevere.
Jij bent Arthur,
van de ridders van de grote muur.
Dat ben ik.
De beroemde Britan, die zijn eigen mensen doodt.
Ik heb sporen gevonden vanuit het zuiden.
Maar geen enkele spoor terug.
Ruiters, licht en snel.
Het kan Romeinse cavalerie zijn.
Of ridders.
Ze weten dat we eraan komen.
Ze gaan nu naar het oosten. Door de bergen.
Gods heilig werk is bevuild.
Ik ben een dienaar van God.
Hij zegt dat ze kwamen en de familie hebben meegenomen.
Iemand die Artorius genoemd wordt.
Dat is hem. Het is Arthur.
Ga met je mannen naar het oosten.
Jaag ze op.
Ik ga met het leger naar de muur.
Breng de familie daarheen.
En de monniken? - Stop ze terug waar je ze gevonden hebt.
Ik ben een dienaar van God.
Asjeblieft, ik.. Ik ben een dienaar van God.
Verbrandt alles.
Mijn vader vertelde me grote verhalen over jou.
Echt?
En wat heb je gehoord?
Sprookjes.
Het soort dat je hoort over mensen, zo mooi dat het niet waar kan zijn.
Arthur en zijn ridders.
Een leider zowel Britten als Romeinen.
En jij koos voor Rome.
Diegene die nemen wat ze niet toebehoort.
Datzelfde Rome dat jouw mannen hun thuisland afnam.
Luister, dame. Doe niet alsof je iets weet van mij of mijn mannen
Hoeveel Britten heb je gedood?
Net zoveel als mij hebben geprobeerd te doden.
Het is een normale reactie van elke man die wil overleven.
Een dierenleven. Dat is een normale reactie van elke man die vrij wil leven.
In hun eigen land.
Ik hoor thuis in dit land.
Waar hoor jij thuis, Arthur?
Hoe is het met je hand?
Ik overleef het wel, dat beloof ik je.
Is er niets in mijn land dat je aantrekkelijk vindt?
Zelfs je eigen vader trouwde met een Britse.
Zelfs hij moet iets gevonden hebben dat hem beviel.
Saksens.
We slapen hier.
Zoek dekking in die bomen.
Tristant!
Wil je opnieuw er op uit? - Ja.
Het is een mooi land, is het niet?
Als jij het zegt.
En waar kom jij vandaan om het te vergelijken.
De zwarte zee?
Dit is de hemel voor mij.
Ik geloof niet in de hemel.
Ik heb in deze hel geleefd.
Maar als jij de hemel vertegenwoordigt.
Neem mij dan mee.
Regen en sneeuw te gelijk.
Een slecht voorteken.
Hoe was het daar?
Bij jou thuis.
Wij offerden geiten, dronken hun bloed.
Dansten naakt rond het vuur.
Wat ik me nog wel herinner.
Thuis.
Oceanen van gras.
Van horizon tot de horizon.
Verder dan je kon rijden.
De lucht groter dan jij je ooit kan voorstellen.
Geen grenzen.
Sommige mensen noemen dat vrijheid.
Dat is waarvoor wij vechten.
Ons land, onze mensen.
Het recht om onze eigen bestemming te kiezen.
Zie je Lancelot, wij gelijken erg op elkaar.
En wanneer jij terug naar huis gaat, neem jij...
dan een vrouw.
En zonen.
Ik heb te veel zonen gedood.
Wat recht heb ik dan op mijn eigen.
Geen familie, geen religie.
Geloof jij dan wel in iets?
Ik had jou en de jongen daar achter gelaten om te sterven.
Je hebt me verraden.
Hij wil je geen kwaad doen.
Vrede tussen ons, vannacht, Arthur Castors.
Dus Rome vertrekt.
De Saksen komen eraan.
De wereld die we kenden en voor gestreden hebben is voorbij.
Nu moeten we een nieuwe wereld maken.
Jouw wereld Merlin, niet de mijne.
Ik zou in Rome moeten zijn.
Vind vrede,
de Saksen zullen naar Rome komen.
Waarom vertrouw je me niet en verraadt me aan de vijand.
Rome was mijn vijand. Niet Arthur.
Wij hebben geen oorlog met elkaar.
Vertel dat aan de mannen die voor mijn ogen stierven.
Wiens botten hier zijn begraven in deze aarde.
We hebben allemaal broeders verloren.
Jij weet niets van mijn verliezen.
Zal ik je helpen herinneren?
De aanval op het dorp.
Het gillen van een onschuldige vrouw.
Moeder!
Ik rende naar mijn vaders sterfplaats... om haar te bevrijden
om jou te doden.
Vader, alsjeblieft. Laat je zwaard los.
Ik voel zelfs nu nog de hitte van het vuur op mijn gezicht.
Ik wilde haar niet doden.
Zij was één van ons…
net als jij.
Als je er zo zeker bent dat we allen dood zullen gaan...
waarom heb je er dan zo veel gered?
Mijn mannen zijn sterk, maar zij hebben een leider nodig.
Zij geloven dat jij alles kunt.
Om de Saksen te verslaan, hebben wij een ware leider nodig.
Waarom denk je dat ik je gespaard heb in het bos?
Dat zwaard van jou is gemaakt van ijzer uit deze grond.
Gemaakt in de vuren van Brittanië.
Het was de liefde voor je moeder dat het zwaard bevrijdde,
niet de haat tegen mij.
Liefde, Arthur.
Het is jouw noodlot.
Er is geen noodlot.
Er is alleen maar vrije wil.
En wat met de vrije wil van je ridders?
Zijn ze vergeefs gestorven?
Grijp hem!
Nee.
Ik heb de jongen.
Dood hem.
Laat hem los.
Dood hem nu.
Zitten.
Je handen lijken beter.
Artorius!
Hebben wij een probleem?
Je hebt een keuze,
helpen of sterven.
Leg je wapens neer.
Nu.
Hoeveel heb je er gedood? Vier!
Geen slechte start van de dag.
Bepantsering doordringend.
Ze zijn dichtbij. We hebben geen tijd.
Jij rijdt vooruit.
Sorry voor je verlies.
Mijn vader is zo gestorven.
Hij zei, de kerk is er om ons op het rechte pad te houden.
Hij liet geen mensen leiden
Het pad dat hij koos had niets met de kerk te maken
Niet in Rome. Mijn vader geloofd in Rome.
Dat zo velen geboren zijn om slaaf te zijn? Nee, dat is niet waar.
Het is wel zo.
Hij vertelde me dat.
Pelagius leerde mij dat iedereen vrij is.
Gelijken.
En dat iedereen zijn eigen toekomst kan kiezen.
Leren? Hoe?
Een jaar geleden werd Pelagius vermoord.
Germanius en de anderen, werd verdoemd door zijn lessen.
Zij hebben hem uit de kerk verbannen, en toen vermoord.
Het Rome waarover jij spreekt, bestaat niet.
Alleen in je dromen.
Is er een andere weg? - Nee.
We moeten over het ijs.
Haal iedereen uit de rijtuigen. Zeg ze zich te verspreiden.
Ridders. - Ik ben het zat om te vluchten.
De Saksen zijn zo dichtbij, mijn kont doet zeer.
Ik hield toch al niet van over mijn schouder kijken.
Met plezier maak ik een einde aan al die herrie.
Kunnen we eindelijk het gezicht van die rotzakken zien.
Hier. Nu.
Jols, jullie twee, neem de paarden.
Gaines, jij moet de mensen leiden.
Het grote Saksische leger is landinwaarts...
dus als je de kustlijn volgt tot zuidelijk van de muur, ben je veilig.
Maar, je bent met zeven tegen tweehonderd. - Acht.
Je kunt een extra boog gebruiken.
Ik wil liever vechten. - Jij krijgt je kans gauw genoeg.
Deze man is nu jullie Kapitein. Je doet wij hij zegt. Begrepen?
Ja.
Ga.
Kom op dan, doorlopen.
Ik kan vechten. -Nee.
Jij moet alles onthouden wat je hebt gezien.
Er is maar één ding wat je moet doen.
Zorgen dat je in Rome geraakt.
Wachten op mijn commando.
Je lijkt bang.
Veel eenzame mannen daar.
Maak je geen zorgen, ik zal hen jou niet laten verkrachten.
Wij zijn buiten bereik.
Dat zie ik.
Ik denk dat ze op een uitnodiging wachten.
Bors, Tristan.
Ze zijn ver buiten bereik.
Vooruit.
Richt op de flanken zodat ze zich groeperen.
Terugtrekken.
Blijf in het gelid. Blijf bij elkaar.
Blijf, of ik dood je eigenhandig.
Het zal niet breken, terug.
Terugtrekken.
Klaarmaken voor het gevecht.
Dag!
Dek hem.
Boogschutters.
Vooruit.
Dood hem.
Het ijs breekt.
Dood hem.
Terug.
Terugtrekken, Arthur.
Dood hem.
Blijf bij me.
Dagonet, blijf bij me.
De Goden zij dank. Tegen alle verwachtingen in...
Alecto, laat me je bekijken. Ga asjeblief uit mijn weg!
Je hebt gezegevierd.
Jonge Alecto, laat me je bekijken.
Je bent hier.
Lucan. Jij daar jongen, stop.
Onze geweldige ridders. Jullie zijn vrij man nu.
Geef me de papieren. Kom. Kom.
Jullie papieren met een veilige doorgang door het Romeinse Rijk.
Pak aan, Arthur.
Bisschop Germanius, vriend van mijn vader.
Jullie zijn vrij nu.
Jullie kunnen gaan.
Bors.
Bors!
Voor Dagonet.
Dit maakt hem geen vrij man.
Hij is al een vrij man.
Hij is dood.
Vaarwel, oude vriend.
We komen spoedig langs.
Laat ons drinken.
En dronken worden.
Een graf zonder zwaard.
Het was mijn vaders wens...
dat als hij stierf op dit eiland,
hij begraven zou worden met zijn Ridders.
Stierf hij op het slagveld?
Het is een familie traditie.
Ik begrijp waarom jij denkt dat je hier niets meer hebt.
Alleen…
wat jij en je ridders hebben gedaan...
je hebt je daden.
Daden alleen betekenen niets, tenzij voor een hoger doel.
Wij hebben een oorlog gestreden voor een Rome dat niet bestaat.
Is dat de daad waarover ik moet beoordeeld worden?
Jij bleef en vocht toen je niet hoefde.
Je doodde slechte mannen, terwijl je kon vluchten.
Je deed dat alles zonder reden.
Palegius vertelde me eens.
Er is geen ergere dood,
dan het einde van hoop.
Jij en ik zijn niet de beleefde mensen, die leven in gedichten.
Wij zijn gezegend en vervloekt door onze tijd.
Misschien hebben wij die vloek, zelf op ons toegebracht.
En de zegen!
Waar ben je bang voor, Arthur?
Jij houdt van dit land.
Britons met een Romeinse vader.
Rome is dood
Deze plaats, dit land, jouw thuis
Is de laatste voorpost van vrijheid.
Van alles wat je lief hebt.
Dit zijn jouw mensen.
Vader.
Ik heb gefaald.
Je bent het respect verloren van de vijand.
Ik offer u mijn leven, voor mijn schande.
Nee.
Nee, zoon.
Raewald!
Jij bent tweede in rang nu.
Je bent als een zoon voor mij.
Wat de morgen brengt.
Kunnen we niet weten
Arthur, kom naar de muur, nu!
De Saksens zijn hier. Aan de kant.
Ridders, mijn reis met jullie eindigt hier.
Moge God met jullie zijn.
Dit is niet Rome's oorlog.
Dit is niet jouw oorlog.
Sta stil!
Al die jaren waren we samen.
Al die beproevingen,
het bloed dat we verspilden.
Waar was dat alles voor?
Als het niet was voor de vrijheid.
En nu we zo dichtbij zijn...
nu het eindelijk voor het grijpen is. - Kijk me aan.
Betekent dat alles niets?
Vraag jij me dat?
Jij, die me het best kent van allen.
Dan doe dit niet.
Alleen een zekere dood wacht je hier.
Ik smeek je in naam van onze vriendschap.
Wees dan mijn vriend nu en probeer mij er niet van te weerhouden.
Omhels de vrijheid die je verdiend hebt, en leef voor ons tweeën.
Ik kan je niet volgen, Lancelot.
Ik weet nu, dat al het bloed wat ik heb vergoten,
al de levens die ik heb genomen,
hebben me gebracht tot dit moment.